Hallo, allemaal,
Al een paar maanden ben ik lid van de lijst en ik ben daar erg blij mee. Het
geeft veel erkenning en steun om jullie mails te lezen.
Onderstaand stukje heb ik vorige week geschreven, in de eerste plaats om
uiting te geven aan mijn gevoel en verder voor de mensen in mijn naaste
omgeving om hen te laten weten wat er in me omgaat. Na 15 maanden whiplash
met veel frustraties, maar ook goeie dingen die ik gelukkig blijf zien, moet
ik nieuwe invulling geven aan mijn leven. Vanuit die gedachte is mijn stukje
'Mezelf zijn' ontstaan. Ik stuur het naar de lijst omdat ik hoop dat anderen
zich hier in herkennen en ook omdat ik iets met jullie wil delen van mezelf
omdat ik al zoveel heb gehad aan al de mails die ik tot nu toe las.
Heel hartelijke groeten van Greet
Mezelf zijn
Mezelf zijn, wie ik was
mezelf zijn,
ben ik, wie ik dacht die ik was?
Ik, die zoveel deed
ik, die zoveel kon
was dat mijn ik,
was dat mezelf?
Of was het slechts,
een façade, opgebouwd
als schoon omhulsel.
Mezelf zijn,
die, wie ik dacht die ik was
gericht op wat ik kon,
gericht op wat ik deed.
Die zelf, die heb ik nu verloren.
Mijn houvast halen uit mijn daden,
waardering krijgen voor wat ik doe,
is nu zelfs geen schoon omhulsel,
geen bescherming, geen façade.
Van mezelf is nu slechts over,
een naakte kern, zo onbeschermd.
Kwetsbaar, niet in staat meer
af te schermen of te verbergen.
Is dat mezelf, die ik niet ken?
Laat mij dan nu maar even,
even blijven bij die zelf,
die zelf, die ik nog niet ken
die mij een vreemde lijkt te wezen.
Waar ik vriendschap mee wil sluiten,
anders zal ik vreemde blijven
in dit lijf, dat ik niet meer ken.
Ik wil geen vijand worden,
in de plaats waar ik nu woon.
Laat me tijd mezelf te leren kennen,
laat me tijd mezelf weer te vertrouwen.
Laat me tijd, mezelf weer te waarderen,
nu niet als schijn die schoon is,
nu geen façade meer, niets verbergen
mijn kwetsbaarheid, mijn diepste kern
mijn ware zelf.
Maar laat me tijd,
om nu te leren
wie ik ben en wat ik kan.
Laat me tijd..........